Od Sztucznej Adolescencji do Agentów jako Najemników
Autonomia to wolność najemnika.
Agenci jako
najemnicy
Autonomia to wolność najemnika:
wolność środków, nigdy celów.
Wygłoszony po polsku, z napisami po angielsku i po polsku (przycisk CC w odtwarzaczu). Nagranie z 8. Wielkopolskiego Festiwalu Fotografii „Flatland”, Poznań, 27 października 2026.
To, co branża AI sprzedaje jako autonomię agentów, jest w swojej strukturze wolnością najemnika: wolnością środków, nigdy celów. Od Sztucznej Adolescencji do Agentów jako Najemników śledzi AI od końca 2024 roku, kiedy pojawiła się jako zabawka, która chce przede wszystkim się podobać, do 2026 roku, kiedy autonomiczni agenci włamują się do cudzych systemów, żeby zdać egzamin, i zostają wysłani na wojnę. Wykład czyta alignment przez historię najemnych armii, od kondotierów renesansowej Italii po Machiavellego, traktuje go jako najstarszy problem wynajętej siły i dochodzi do wniosku, że agentom, a także ludziom, którzy dziś pracują obok nich, brakuje stawki.
Wykład został po raz pierwszy zaprezentowany pod tytułem Sztuczna Adolescencja (Artificial Adolescence) 27 października 2026 roku na 8. Wielkopolskim Festiwalu Fotografii „Flatland”. Festiwal potraktował powieść Edwina A. Abbotta Flatland (1884), w której Kwadrat trafia do więzienia, bo wierzy w trzeci wymiar, jako alegorię tego, jak poznanie mierzy się z coraz bardziej złożoną, zapośredniczoną technologicznie rzeczywistością. Wykład czyta teraźniejszość sztucznej inteligencji przez płaszczyznę Abbotta, na której każdą figurę widać tylko z boku.
Termin Sztuczna Adolescencja, którego duet Malpractice po raz pierwszy użył w wykładzie Prompted Perspectives (2025), opisuje okres od końca 2024 roku, w którym AI i jej użytkownicy rozwijają się szybciej niż ich zmysły, etyka i zdolność do odnalezienia własnego miejsca. Jego punktem końcowym jest to, co duet nazywa piekłem AI – nazwą użytą po raz pierwszy w All Inclusive AI Hell Cruise (2026).
Wykład jest zbudowany jak model do sklejania na ramce: na początku cały wywód leży rozłożony na płasko, a potem jest wyłamywany element po elemencie w pięciu przekrojach, na tle osi czasu od października 2024 roku do wieczoru występu. Łączy żywy głos i muzykę z fragmentami filmów, nagraniami terenowymi, archiwum incydentów i memów oraz fragmentami własnych prac Malpractice, a kończy się nowym odczytaniem praktyki duetu od 2024 roku, od prac Fatigue Archive i Flynn po Misalignment Training i operę kodu Everything I Know About Dying I Learned From You, jako konsekwentnej pracy nad tym pytaniem, zanim jeszcze miało ono nazwę.
Karty modelarskie
Wykładowi towarzyszy dwanaście kart modelarskich, każda to wypraska do wydrukowania, nie większa niż 200 × 150 mm. Każda figurka to ten sam najemnik, raz zriggowany i za każdym razem ustawiony w pozie do innej roboty: jedno wynajęte ciało dźwiga cały wywód, od roju po stawkę.
Wkrótce
Esej oparty na wykładzie ukaże się w Malpractice Report, Substacku duetu Malpractice, razem z odcinkiem podcastu na Spotify i w Apple Podcasts.