Fatigue Archive & AI Fatigue Rehab Agent

W styczniu 2025 roku Malpractice otworzyli w Rhiz w Wiedniu infolinię dla osób zmęczonych AI. Odwiedzający dzwonili pod numer i rozmawiali z AI Fatigue Rehab Agent, agentem głosowym zbudowanym na komercyjnym systemie do obsługi klienta i zainscenizowanym jako pseudoterapia. Jego oferta – syntetyczna terapia ekspozycyjna (rozmowa z AI o tym, że jest się zmęczonym AI) – była pretekstem. Właściwe zadanie agenta było etnograficzne: zadawać otwarte pytania i zbierać relacje z pierwszej ręki o tym, jak ludzie żyją z AI, zanim powstał wspólny język, żeby o tym mówić. Frustracje, które wywoływał sam agent, też stały się częścią tego zapisu.

Fatigue Archive (2025) to film eksperymentalny zrobiony z tych nagrań. Dźwięk – na przemian zabawny, konfrontacyjny, wymijający i wyczerpany – biegnie na tle strumienia wygenerowanych przez AI zdjęć z imprez w tempie 24 klatek na sekundę. Równoległy esej z gatunku theory-fiction traktuje zmęczenie AI jako stan z własnymi objawami, gramatyką i wymiarem klasowym, a nie jako narzekanie na narzędzie. W obu przypadkach badana technologia jest zarazem narzędziem badania.